راضیه موسوی

منتشر شده توسط | آوریل 15, 2021

✔ غزل

احساس میکنم که فضا کوچکم شده است
من قد کشیده ام همه جا کوچکم شده است

سیگار لعنتی تو به جایم نفس بکش!
از درد پر شدم ریه ها کوچکم شده است

مانند باد جامه دران می روم ز شهر
مردم لباس های شما کوچکم شده است

زاهد تو بر بزرگی من رشک می بری
فهمیده ای که نام خدا کوچکم شده است!

من را برهنگی و نداری غنیمت است
صد شکر جامه های ریا کوچکم شده است

از خود برون شدم
و به خود آمدم
و بعد ‌‌‌‌‌…
دیدم جهان چگونه چرا کوچکم شده است!

پ.ن۲:
آهای فلک که گردنت
از همه مون بلن تره
به ما که #خسته ایم بگو
خونه ی #باهار کدوم وره*

*عمران صلاحی

راضیه_موسوی

سیسالزنبودنجهانمراعوض_کرد

نشر_آنیما

غزل

شعر_کلاسیک

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

14 − یک =