هانیه پور حیدر

منتشر شده توسط | فوریه 4, 2021

دلنوشته

به آسمان نگاه ميكردم
كه
إزجلوي چشمانم هواپيما رد شد

دلم يك لحظه ريخت
يادخلبان ها افتادم
كه هر سفرشان را با هزار اميد و آرزو
شروع ميكنن

ولي لحظه اي اتفاقي بيافتد تمام دلخوشي اش به باد ميرود
به ياد همسرهايي افتادم كه در انتظار
همسرش تا صبح نشسته اند

تا خبر سلامتي همسرش را و همسفر هايش را بشنود

ياد ادم هاي افتادم بدون فهميدن از چيزي شروع به قضاوت ميكنن

كي ما به جاي قضاوت فكر كرديم
كي به جاي قضاوت نگران حال
مردم هاي وطنمون شديم

وأما خلبان هاي كه شهيد شدن و همسرشان هنوز در انتظارن
و فرزندهايشان كه هرشب به اميد

امدن پدرش به خواب ميرود

گاهي يادي از شهيد هاي اسماني( خلبان هاي شهيد )
ياد كنيم
نويسنده هانيه پورحيدر
ياد از شهيد هاي نيروي هوايي

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوزده + سه =