نقد شعر “سجاد قنواتی” منتقد “غزل قربان پور”

منتشر شده توسط | سپتامبر 22, 2020

پس از انقلاب صنعتی روند زندگی مردم سرعت و شتاب بیشتری گرفت بنابراین ضرورت یافت ادبیات نیز پا به پای سرعت مدرنیته بشریت، سرعت پیدا کند.

در مورد ضرورت و پیدایش ادبیات مدرن ایران پس از دهه بیست شمسی آثار فراوانی نوشته شده است که اغلب در حیطه ادبیات داستانی هستند. چرا که ادبیات داستانی بهتر دست مولف را برای هر نوع تغییر مطابق روز باز خواهد گذاشت.

اما آنچه از دیرباز ادبیات ایران را در سطح جهان مطرح می ساخت، شعر پارسی بوده است.
شعری در دوره مشروطه علیرغم وجود مخالفان فراوان و به دلایل اجتماعی و مدنی از لحاظ درون مایه و ساختار عمیقاً دستخوش تغییر و تحول شد.

شعر مدرن در سالهای اخیر مورد آزمون و خطاهای بسیاری از سوی شاعران نوگرای ایرانی قرار گرفته است. اما هرگز به توفیق «شعر مدرن عرب» دست نیافت.

چراکه « شعر مدرن پارسی» به آن معنا که اکنون در جهان غرب در جریان است، در ادبیات ایران جای خود را باز نکرده است.

سجاد قنواتی نویسنده و شاعر ایرانی الاصل، که در ایتالیا با اشعار کوتاهِ رمانتیک از سال ۲۰۱۹ شناخته شد و فعالیت خود را ادامه می‌دهد، اکنون دست به تجربه جدیدی در حیطه «شعر مدرن پارسی» زده است.
تجارب او از کار کردن در شعر مدرن اروپا در سرودن شعر فارسی مطابق با سبک رایج شعر مدرن در سالهای اخیر به کمکش آمده اند و در نهایت ترکیب خوش ساختی از شعر اعتراضی فارسی و تکنیک شعر مدرن به دست داده‌اند.

شعر زیر با درون مایه کاملاً اجتماعی-ایرانی و ساختاری مشابه ساختار شعر آزاد مدرن غرب- که هم اکنون در میان شاعران اروپا رایج و متداول است- سروده شده.
شعری ساده و عمیق با نگاهی بومی و ساختاری جهان شمول.

غزل قربان پور/ مترجم و منتقد ادبی


………..
در کشورم
رودخانه های طلا جاری ست
که راهشان را به جیب های گشاد عوض کرده اند

در کشورم
باران
هر کجا که بخواهد می بارد

و دریا
استخر خانه ی یکی دو نفر بیشتر نیست

در کشورم
ریشه ها
به دور ساقه ی خود می پیچند
پر از شقاوت
و گردن آویزی برای مرگ برگ های سبز می سازند

کشورم
پر از مرواریدهایی‌ست
که به جرم درخشش دفن می شوند

سجاد قنواتی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

12 − 5 =