رویا روزبهانی

منتشر شده توسط | ژوئن 19, 2020

.

چهار حرف را روی شاخه می گذارم
و با سه حرفِ باقیمانده در مشت می دوم
می دوم از بین خانه های بزرگ
که خنده‌هاشان کوچه را تاب می دهد.
امّا درخانه من
صدای شادیِ تکّه تکّه شده
صدای تنهایی
صدای ماهی ها به هیچ کس نمی رسد!
دراین هفت سین
هر تخم مرغ به رنگی مرده است
و من با لکنتی که روی سین می افتد
سکوت کرده ام.

ماهی های کوچک از دریا چه می دانند؟
چند ضربه به تُنگ بزن
زندگی دارد ته نشین می شود.
رویا روزبهانی

…… 

تازه می فهمم
عبور پرنده آسمان را زخمی می کند
اگر نه
این همه لکّه آبی روی زمین نمی ریخت
تقصیر پرنده نبود
تقصیر خون
تقصیر زمین نبود
همه رفته اند
دوستانم
دخترم
و خیالم دیگرازهمه چیز دست شسته است
.
خودکار را برمی دارم
به پوسیدن ادامه می دهم
از زانو شروع می کنم
که به درد عادت بیشتری دارد
خودکار را برمی دارم
و تا آخرین نقطه پیش‌ می روم
زندگی قطره آبی بر شگفتی برگ هاست
بارانی که بدون تشنگی می بارد
و ما
دانه‌هایی که ناخواسته
در زمین‌های سخت جوانه می زنیم.

#رویا_روزبهانی

#مرتضی_خانی

#ونوس_رستمی 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

12 − 6 =