ونوس رستمی

منتشر شده توسط | فوریه 24, 2020

باد آمد
در پیراهن زن
که بوی گل های تازه شنیدم
پبراهنم رنگ داد به پیراهنت
مثل من
که نمیتوانم از تو دل بکنم
دست می کشم به صندلی
رو برویم ظاهر نمی شوی

زن معجزه است
دکمه های مرد را باز می کند
و دنیا به هم می ریزد
مثل تکه های عکسی که دورم ریخته
و تو را کنارم نشان نمی دهد

شاید شب خوابهای بهتری برایمان ببیند

چراغ را روشن کن زن
من از تاریکی می ترسم
#
صبح آمده در زن
تو لبخند زدی

بعضی چیزها خفه ام می کند
مثل ربان مشکی کنار عکسم…

ونوس رستمی

#مرتضی_خانی

#ونوس_رستمی 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهار × 2 =