اصغر رضایی گماری

منتشر شده توسط | بهمن ۱۸, ۱۳۹۸

“تعارف الفبای خوشبختی”

روبه خودم ایستاده ام
کلاهم را پایین می کشم
دست هایم را
تا انتهای جیب هایم فرو میکنم
تا خیابان ها در من به راه بیفتند

روبه خودم ایستاده ام
آدمی که می خواهد
تنهایی را فراموش کند
وغم را از حروف الفبا پاک کند

آی!
پس کدام سمت این خیابان بایستم
که باران
لبخند را به صبح این شهربیاورد
و مردم دوباره
خوشبختی را به هم تعارف کنند
و من بتوانم این شعر را
جور دیگری هم ادامه بدهم
تاهر کسی این شعر را بخواند
دست خودش رابگیرددرخیابان بخواند
عشق هیچگاه به پایان نمیرسد
عشق فقط شروع می شود…

اصغررضایی گماری

#اصغر_رضایی_گماری

#مرتضی_خانی

#ونوس_رستمی 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یازده + سه =