مینو جمال زاده

منتشر شده توسط | ژانویه 22, 2020

پیشانی ام را
که ورق بزنی
دفن میشوم
با پلاکی
که یادش نبود
چند سالم شد
که آینه هر روز
از کشف بلوغ دست هایم
شکسته میشود
آن قدر
دست برداشته ام
از خودم
که نامم در انگشت اشاره ای خلاصه شد
میان این عکس ها تکثیر میشوم به مادر
و تمام دیوارهایی که….
پارو بزن
دریا
که از دست هایت سنگ خورده بود موجی شد
پنج شنبه
من
ماهیگیر و
دریا
تنها به جنازه ای فکر میکنیم
که پیراهنش در تهاجم
دست های زنی
پیامبری شد
که تکه پاره های تنش را
سکوت کرد و
رفت
مینو جمال زاده

#مینو_جمال_زاده

#مرتضی_خانی

#ونوس_رستمی 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هجده − ده =