مینو جمال زاده

منتشر شده توسط | بهمن ۲, ۱۳۹۸

پیشانی ام را
که ورق بزنی
دفن میشوم
با پلاکی
که یادش نبود
چند سالم شد
که آینه هر روز
از کشف بلوغ دست هایم
شکسته میشود
آن قدر
دست برداشته ام
از خودم
که نامم در انگشت اشاره ای خلاصه شد
میان این عکس ها تکثیر میشوم به مادر
و تمام دیوارهایی که….
پارو بزن
دریا
که از دست هایت سنگ خورده بود موجی شد
پنج شنبه
من
ماهیگیر و
دریا
تنها به جنازه ای فکر میکنیم
که پیراهنش در تهاجم
دست های زنی
پیامبری شد
که تکه پاره های تنش را
سکوت کرد و
رفت
مینو جمال زاده

#مینو_جمال_زاده

#مرتضی_خانی

#ونوس_رستمی 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

6 − سه =