شعری از بوریس ویان؛ برگردان مریم قربانی

منتشر شده توسط | مهر ۱۸, ۱۳۹۶

من از سرطان ستون فقرات خواهم مُرد
در شبی وحشتناک​
گرم و روشن و عطرآگین و شهوت انگیز خواهم م‍ُرد.
من از تعفن چند یاخته ی ناشناخته خواهم مُرد
یک موش بزرگ از سوراخی بزرگتر بیرون خواهد جهید
یک پای مرا خواهد جوید
و من
از آن خواهم مُرد.

تن من صدپاره خواهدشد
من از این صدپاره شدن خواهم مُرد.
آسمان روی سرم هوار خواهدشد
مانند شیشه ای ترک برخواهم داشت
از این نعره که پرده ی گوشم را پاره خواهد کرد
خواهم مرد.

از زخم های بی صدایی که نیمه شب
جانی های طاس ِ ناشناس
بر من خواهند زد
خواهم مُرد.

 

#بوریس_ویان (Boris Vian)
ترجمه: #مریم_قربانی

 

Je mourrai d’un cancer de la colonne vertébrale
Ça sera par un soir horrible
Clair, chaud, parfumé, sensuel
Je mourrai d’un pourrissement
De certaines cellules peu connues
Je mourrai d’une jambe arrachée
Par un rat géant jailli d’un trou géant
Je mourrai de cent coupures
Le ciel sera tombé sur moi
Ça se brise comme une vitre lourde
Je mourrai d’un éclat de voix
Crevant mes oreilles
Je mourrai de blessures sourdes
Infligées à deux heures du matin
Par des tueurs indécis et chauves

 

Boris Vian

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شش − 2 =