شعری از شیمبورسکا؛ برگردان لیلا فرجامی

منتشر شده توسط | شهریور ۲۲, ۱۳۹۶

ساعتِ میان شب و روز.
ساعتِ میان این سو و آن سو غلتیدن
ساعت سى سالگان.
ساعت رُفته ای برای بانگ خروس ها
‎ساعتی که زمین آغوش گرمش را پس می گیرد
‎ساعت وزشهای خنک
‎از ستارگان خاموش شده
‎ساعتِ آیا-ما-هم-بی هیچ-اثری-ناپدید-خواهیم-شد؟

 

‎ساعت تهی
‎توخالی
‎پوچ
‎نازل ترین ساعتها
‎هیچ کس در ساعت چهار صبح
‎حال خوبی ندارد
‎اگر مورچه ها در ساعت چهار صبح
‎حالشان خوبست
‎برایشان خوشحالیم
‎و اگر باید به زیستن ادامه دهیم
‎بگذار ساعت پنج صبح
از راه برسد.

 

#ویسلاوا_شیمبورسکا

#لیلا_فرجامی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

19 − 15 =