«اعتراف»؛ ترانه ای از افشین مقدم

منتشر شده توسط | تیر ۳۰, ۱۳۹۶

«اعتراف»

منو تنها نزار ، عشقم نزار! این خونه خالی شه
کسی که روت قسم می خورد ، اسیره کج خیالی شه
منو تنها نزار ، عشقم مگه، این گریه خواهش نیست؟!
اگه با هم نمی سازیم جدایی ،راهه حلش نیست!
منو تنها نزار عشقم ، که من تنهات نمیزارم
نگو که ،واهمه دارم ، صبوری کن ، تحمل کن
دلم میخواد ببینی،من چه فرقی با همه دارم
منو تنها نزار عشقم، که من تنهات نمیزارم
نگو که ، واهمه دارم، صبوری کن، تحمل کن
دلم میخواد ببینی، من چه فرقی با همه دارم
اگه ، از دست آدم ها، همش تیشه به ریشم بود
نمی مُردم ،واسه اینکه یکی مثله تو پیشم بود
شکنجه دیدم از دوریت ، که گریه ،اعترافم شد
همین دنباله تو گشتن ، یه جورایی طوافم شد
منو تنها نزار، عشقم منم سهمی ازت دارم
همین یه دلخوشی رو من ، تویه دنیا فقط دارم
منو تنها نزار عشقم، که من تنهات نمیزارم
نگو که ،واهمه دارم ، صبوری کن ، تحمل کن
دلم می خواد ببینی،من چه فرقی با همه دارم

 

#افشین_مقدم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

16 − شش =