مرتضی خانی

منتشر شده توسط | تیر ۱۱, ۱۳۹۶

تهِ فنجانِ خداحافظی آخر دِی
بخت مردی وسط حلقه ی آتش رقصید
فالِ تهرانِ مریض
در سر خسته ی پر درد خدا می چرخید

مرگ بی واهمه و ناپرهیز
همه را می بلعید
همه را …مثل همان برجِ کهنسال و ملول
دو قدم مانده به آوار سکوت آور درد
قبل بهمن شدن خستگی و خاکستر
قبل بلعیدن هر ناجیِ مَرد

آه ! دی روز سیاه
داغ… تعبیر شد این فال عجیب
در هماغوشی مرگ
با تو
تهران نجیب!

#مرتضی_خانی

One thought on “مرتضی خانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هفده + 3 =