نرگس جعفری

منتشر شده توسط | تیر ۵, ۱۳۹۶

قصه ای

مرا می خواند

در گوش کودکی

که خنده هاش  را

در اخرین بازی

فراموش کرد

ورق که می زند

صفحه به صفحه

سپید می شوم

 

#نرگس_جعفری


محکوم به سکوت است
و می دود سایه ای
بر دیوار
که نور را در ذهنش
می کُشد
مسخ
و مرده در کالبدی پوچ
زنی
که زهر دلتنگی را سر می کشد

 

#نرگس_جعفری


در ارزوهای محال

غرق شده ام

و اندیشه های دور

مرا میبلعند

من

همان نیلوفری هستم

که در مرداب رویاهایش

سالهاست جان می دهد

 

#نرگس_جعفری


خواستَنَت
در من می رویَد
و آن سوی بودَنَت
زجر را
به روزهایم پیوند می زَند
فاصله
فصل اخر است.

 

#نرگس_جعفری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دو × پنج =